นักธุรกิจแอมเวย์ระดับเพชรคู่
วันที่ 30 ธันวาคม 2554
ป้ากลับจากวัดวางปิ่นโตไว้บนคันนา ลงไปจับลูกปลาที่ดิ้นขลุกขลิกกันอยู่ในแอ่งน้ำที่แห้งงวดเหลือเพียงตาตุ่ม ป้าบอกเด็กๆที่ไปยืนดูว่าสงสารมัน ถ้าปล่อยไว้ไม่กี่วันจะแห้งตายหมด ป้าจะเอาไปปล่อยในคลองข้างบ้าน
อาการที่ป้าพยายามไล่จับลูกปลาทีละตัวด้วยความเมตตาที่จะช่วยชีวิต ไม่ต่างจากอาการของคนจับปลาเพื่อเอาไปแกง คนผ่านทางที่เพียงแต่เห็นโดยไม่รู้เจตนา มีหลักฐานเพียงพอที่จะเอาสิ่งที่เห็นกับตาไปพูดต่อ “โธ่ถัง เพิ่งกลับจากวัด ยังอุตสาห์วางปิ่นโตลงไปจับปลา”
ปฎิบัติการของเมตตาธรรมนั้น ใช่ว่าจะปลอดพ้นจากปัญหาอุปสรรคเสียทีเดียว ไม่ว่าเราจะตั้งใจดีมีเจตนาช่วยเหลือสักเพียงใด ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะหวังให้คนทั้งโลกเข้าใจเรา นี่คือเหตุผลเราะต้องสั่งสมความเชื่อให้พอเพียง ในสิ่งถูกต้องดีงามที่เราทำ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น