นักธุรกิจแอมเวย์ระดับเพชรคู่

บทความใน Blog นี้ คัดลอกมาจากบางส่วนใน Facebook ของท่านอาจารย์วิจิตร คงพูล ซึ่งมีคุณค่า และมีพลัง ผมได้รับเกียรติอนุญาตให้นำมารวบรวมไว้ที่นี่ เพื่อบันทึก และเผยแพร่ให้คนที่โชคดีได้ศึกษาแนวคิดของท่านต่อไปนานเท่านาน ขอกราบขอบพระคุณมา ณ ที่นี้

บทความวันที่ 27 พฤศจิกายน 2554


1) จอมือถือบอกเวลา 7.59 เสียงไม้เท้าเหล็กของคนตาบอดดัง แก๊ง แก๊ง แก๊ง...ไปตาม
ฟุทบาท ส่งสัญญาณถึงลูกค้าล็อตเตอรี่ หนุ่มตกงานบ้านตรงข้ามตื่นงัวเงียมาแง้มหน้าต่าง ยืนขยี้ตารับแสงจ้าตอนสาย เมื่อคืนคงนอนหลังรายการทีวีรอบดึก น้ำลดแล้ว คนตาดีตกงานมหาศาล ในขณะที่วนิพกตาบอดมีงานทำ




2) ก่อนยุคอุตสาหกรรมคนส่วนใหญ่สามารถสร้างงานของตนเองได้ แม้เราจะสะดวกสบายจากผลของการพัฒนาอุตสาหกรรม แต่วัฒนธรรมยุคอุตสาหกรรม ก็ได้ทำให้คนจำนวนมากสูญเสียโอกาสและสูญเสียความสามารถในการสร้างงานของตนเอง ยุคอุตสาหกรรมได้บ่มเพาะทัศนะใหม่ที่มองว่างานเป็นสิ่งทีต้องขอประทานจากคนอื่น ความหมายของงานหดสั้นลงเหลือเพียงการจ้าง การจ้างงานเป็นความฝันของนักเศรษฐศาสตร์และผู้บริหารประเทศ ทัศนะต่อการจ้างงานที่มาแทนการสร้างงาน เป็นอย่างเดียวกับการมองว่าเขื่อนสามารถอุ้มน้ำแทนป่าได้ ถึงวันที่ระบบล้มเหลวไม่สามารถจ้างงานได้ ปัญญาชน หัวหน้าครอบครัว ผู้บริหาร ผู้นำ ตลอดถึงคนชั้นมันสมอง พากันตกงานทำอะไรไม่ถูก เพราะสูญเสียความสามารถในการสร้างงานของตนเอง



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น