บั้งไฟพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเพราะมีแรงบันดาลจากเปลวไฟที่ไปจุดมัน ในตัวคนก็มีพลังซ่อนเงียบที่มีศักยภาพมากกว่าดินประสิวในบั้งไฟ แต่ไม่มีแรงบันดาลใจอะไรมาจุด
แรงบันดาลใจส่วนใหญ่เกิดจากเหตุการณ์สามัญธรรมดาในชีวิตที่ใส่ความคิดเข้าไป....วันหนึ่งขณะที่ไอสไตน์นั่งกินน้ำชากับเพื่อน แกเห็นน้ำตาลค่อยๆละลายในถ้วยชา เกิดแรงบันดาลใจอยากรู้พฤติกรรมการกระจายของโมเลกุลน้ำตาล แรงบันดาลใจเล็กๆนี้ ทำให้ไอสไตน์ค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างขนาดโมเลกุล ความเร็วในการแพร่ และความหนืดของสารละลาย สุดท้ายนำไปสู่การค้นพบวิธีวัดขนาดของโมเลกุลแบบใหม่
ผลการค้นพบนี้แกนำเสนอเป็นวิทยานิพนธ์ จนได้รับปริญญาเอกด้านฟิสิกศ์ทฤษฎีจากมหาวิทยาลัยซูริค
[ ฟิสิกส์ทฤษฎีคือการค้นพบด้วยวิธีคิดนึกคำนวน แล้วให้นักฟิสิกส์อีกพวกหนึ่งที่อยากรู้ว่าจริงหรือไม่จริงไปพิสูจน์ทดลองกันเอาเอง ]
พวกเราทุกคนเคยเห็นละอองเกสรดดอกไม้ลอยไปลอยมาบนผิวน้ำ นายบราวน์แกก็เห็นเหมือนเรา แต่แกสรุปเป็นทฤษฎีว่าอนุภาคในน้ำเคลื่อนที่สะเปะสะปะไร้ทิศทาง สมัยเราเรียนวิทยาศาสตร์เรารู้จักการค้นพบของแกในนามทฤษฎี Brownian Motion ที่โด่งดังยอมรับกันมา ๒๐๐ ปีแล้ว ที่จริงเราก็พบเห็นเหมือนเขาทุกอย่าง แต่ไม่มีผลงานอะไรเกิดขึ้น ต้องถามกันเองอีกครั้งว่า เพราะอะไร
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น